Zabiegi Rehabilitacyjne

Poniżej przedstawiamy opisy wszystkich wykonywanych przez nas zabiegów rehabilitacyjnych z zakresu fizykoterapii.


Prądy TENS:

Prądy TENS (przezskórna elektryczna stymulacja nerwów), to zabieg zaliczany do fizykoterapii (elektrolecznictwa). Stosuje się je głównie w terapii przeciwbólowej. Zabieg prowadzi do wyjątkowo szybkich efektów w postaci złagodzenia objawów bólowych (zarówno w stanie ostrym jak i przewlekłym) dlatego właśnie zabieg ten jest bardzo chętnie i często przepisywany przez lekarzy rehabilitacji medycznej.
Zabieg wykonywany jest przy pomocy elektrod cynowych lub węglowych, o powierzchni ok. 10-15 cm². Wraz z elektrodami stosuje się podkłady, które po nawilżeniu układane są na ciele pacjenta, co pozwala to na ułatwienie przepływu prądu.
Przed rozpoczęciem zabiegu pacjent powinien poinformować fizjoterapeutę o występujących w okolicy poddawanej leczeniu problemach z czuciem. W przypadku gdy pacjent nie ma co do tego pewności, fizjoterapeuta przeprowadzi odpowiednie testy. Należy również powiadomić terapeutę o przyjmowaniu jakichkolwiek leków przeciwbólowych, ponieważ może to mieć wpływ na odczuwanie prądów elektrycznych.


Wskazania:

- Bóle towarzyszące chorobom wewnętrznym,
- Uszkodzenia nerwów obwodowych
- Korzeniowe zespoły bólowe
- Zapalenia nerwów
- Bóle głowy
- Choroby reumatyczne
- Stany pourazowe
- Stany pooperacyjne
- Niekiedy w stanach nowotworowych

 

Interferencja 

Interferencja (prądy Nemeca) to zabieg fizykalny, zaliczany do elektrolecznictwa. Polega na stosowaniu prądów średniej częstotliwości. Prądy te powstają poprzez interferencję – czyli nałożenie się prądów biegnących z dwóch krzyżujących się ze sobą obwodów o lekko różniących się częstotliwościach. Prądy średniej częstotliwości charakteryzują się tym, że działają wewnątrz tkanek, a nie bezpośrednio pod elektrodami. Sprawia to, że zabieg jest bezpieczniejszy w porównaniu do zabiegów z wykorzystaniem prądu stałego.
Prądy interferencyjne działają przede wszystkim przeciwbólowo. Wynika to ze zmniejszeniem napięcia mięśni, oraz zwiększeniem ukrwienia leczonej okolicy ciała. Powoduje to wzrost dotlenienia i odżywienia tkanek. Prądy interferencyjne przyspieszają też procesy regeneracyjne (np. przy uszkodzeniu nerwów obwodowych).


Wskazania:

- Reumatyzm tkanek miękkich
- Zaburzenia krążenia krwi
- Źle gojące się owrzodzenia
- Opóźnienie zrostu kostnego
- Urazy Kończyn, skręcenia, zwichnięcia
- Dysfunkcje mięśni (np. zwiększenie napięcia mięśni jako efekt zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa)

Diadynamik

Diadynamik to prądy o niskiej częstotliwości. Stosuje się go w leczeniu bólu oraz reumatyzmu stawowego. Zabieg trwa zazwyczaj od 4 do 6 minut. Jeżeli prądy są stosowane w kilku miejscach jednocześnie, optymalny czas trwania zabiegu mieści się w przedziale od 15 do 20min. Diadynamik stosuje raz dziennie (w przypadku silnego bólu nawet 2 razy dziennie) przez okres ok. 10 – 20 dni.

Galwanizacja

Galwanizacja polega na zastosowaniu stałego, bezpośredniego napięcia i jest wykorzystywana w fizykoterapii od końca XIX wieku.
Prądy galwaniczne wywierają wpływ na zakończenia nerwowe odpowiedzialne za przesyłanie bodźców bólowych, dzięki czemu uczucie bólu zostaje zmniejszone lub nawet całkowicie zniwelowane. Katody zwiększają stymulację i przewodzenie nerwów, podczas gdy anody je zmniejszają.
Rozszerzenie się naczyń krwionośnych ma miejsce pod wpływem prądów galwanicznych, powodując nadmierną akumulację krwi w tej części ciała, która poddawana jest zabiegowi. Skóra pod elektrodami staje się cieplejsza, bardziej czerwona i nawilżona, przez okres ok.
30 minut po zabiegu.  

Wskazania:

- Choroby reumatoidalne
- Niedowład lub paraliż
- Choroby naczyń krwionośnych i układu krążenia

Jonofereza

Jonofereza to zabieg polegający na dostarczeniu leku przez skórę poprzez „wepchnięcie” go za pomocą jonów przeciwnych. Stanowi ona nieinwazyjną metodę podania leku, którą z powodzeniem można nazwać zastępstwem zastrzyku. Naładowana elektrycznie substancja – zazwyczaj lek, lub substancja bioaktywna – zostaje umieszczona na skórze pacjenta, a następnie przy użyciu elektrody zostaje przeniesiona bezpośrednio w leczone miejsce w organizmie pacjenta.

Wskazania:

- Zapalenie powięzi podeszwowej
- Zapalenie torebki stawowej
- Niektóre przypadki nadmiernej potliwości dłoni i stóp


Prądy Kotz’a

Prądy Kotz’a różnią się od interferencji przede wszystkim większą intensywnością, oraz tym, że powodują całkowite napięcie mięśni. W wielu przypadkach były używane w celu regeneracji włókien nerwowych. Polega to na próbie ponownego połączenia mięśni które uległy odnerwieniu, przy jednoczesnej ich stymulacji. Ma to na celu pomóc odnowić przerwane połączenie pomiędzy mózgiem a mięśniem który jest poddawany zabiegowi.
Prądy Kotz’a są podobne do interferencji głównie dlatego, że również powodują zwiększenie przepływu krwi, drenaż limfatyczny oraz stymulację włókien czuciowych.
Czas trwania zabiegu wynosi zwykle od 15 do 20 minut


Tonoliza:

Tonoliza jest zabiegiem polegającym na stymulacji porażonych mięśni krótkimi impulsami, co powoduje ich skurcz, a następnie rozluźnienie. Mięśnie stymuluje się serią impulsów elektrycznych, powodujących naprzemienne skurcze co imituje prawidłowe działanie mięśni    i przyspiesza ich regenerację.


Prądy Traberta:


Prądy Traberta, nazywane często masażem pulsującym, stosuje się zazwyczaj przy leczeniu dolegliwości bólowych kręgosłupa. Są też stosowane w przypadkach drżenia mięśni oraz jako zabieg przeciwbólowy.
Stosowanie prądów Traberta powoduje również lepsze odżywienie tkanek, oraz pomaga w zaburzeniach krążenia obwodowego. Prądu Traberta są użyteczne w leczeniu nerwobóli, zespołu niedokrwienia kończyn oraz w przypadkach trudno gojących się ran.

Ultradźwięki:

Ultradźwięki to zabieg stosowany przez fizjoterapeutów już od początku lat 40 XX wieku. Zabieg stosuje się poprzez wykorzystanie sondy w bezpośrednim kontakcie ze skórą pacjenta. Podczas zabiegu wykorzystywany jest też żel, który zmniejsza tarcie oraz pomaga w przenoszeniu fal ultradźwiękowych, które pracują z częstotliwością około 0.8 – 3.0 MHz.
Fale ultradźwiękowe wytwarzane są przez efekt piezoelektryczny powodowany wibracją kryształów w głowicy sondy ultradźwiękowej. Fale dźwiękowe które przenikają przez skórę powodują wibracje tkanek. To właśnie te wibracje mogą powodować rozgrzanie głęboko w tkankach, które jednak nie będzie odczuwane przez pacjenta. W przypadkach gdy efekt rozgrzania tkanek nie jest pożądany, na przykład przy świeżych urazach lub w stanach zapalnych, ultradźwięki mogą być stosowane pulsacyjnie.

Ultradźwięki mogą także powodować różne inne korzystne efekty, poza rozgrzaniem tkanek. Są to między innymi: rozluźnienie tkanek, lokalne zwiększenie przepływu krwi, niszczenie tkanek bliznowatych.
Lokalne zwiększenie przepływu krwi może zostać wykorzystane do redukcji opuchlizny, leczenia chronicznych stanów zapalnych, oraz według niektórych badań – wspomagać leczenie złamań. Intensywność zabiegu może być ustawiona przez fizjoterapeutę, w zależności od oczekiwanego efektu leczenia. Większa intensywność (liczona w wattach/cm2) jest zazwyczaj stosowana w przypadkach, gdzie celem jest rozpad tkanek bliznowatych.

Ultradźwięki można też wykorzystać dla osiągnięcia fonoforezy, czyli wykorzystania drgań i mikromasażu do podania różnych leków za pomocą ultradźwięków. Pozwala to na lepsze wnikanie substancji leczniczej w chore miejsce. Fonoforezę wykorzystuje się do leczenia stanów zapalnych stawów, po urazach, w chorobie zwyrodnieniowej stawów.

Typowy zabieg trwa od 3 do 5 minut, zależnie od wielkości leczonego obszaru. W przypadkach niszczenia tkanki bliznowatej czas zabiegu może się znacznie wydłużyć. Podczas zabiegu głowica ultradźwiękowa utrzymywana jest w ciągłym ruchu. Dzięki temu nie ma możliwości odczuwania przez pacjenta żadnego dyskomfortu podczas zabiegu. Gdyby sonda została przyłożona do jednego miejsca na zaledwie kilka sekund, fale ultradźwiękowe mogłyby spowodować ból.

Ultradźwięki stosuje się najczęściej w przypadkach: uszkodzeń ścięgien, nieostrej opuchlizny stawów, skurczy mięśni, lub nawet w przypadku choroby Peyroniego ( celem zabiegu jest zniszczenie tkanki bliznowatej).

Przeciwwskazania do stosowania ultradźwięków:

- Miejscowe nowotwory
- Implanty wykonane z metali poniżej leczonego obszaru
- Lokalna ostra infekcja
- Zaburzenia naczyniowe


Krioterapia miejscowa

Krioterapia miejscowa polega na wykorzystaniu niskich temperatur w terapii medycznej.
Polega ona na leczeniu zimnem symptomów lub problemów mięśniowo-szkieletowych, takich jak nadwyrężenia i skręcenia.
Zazwyczaj krioterapia jest pierwszym zabiegiem, który powinno się stosować w przypadkach nagłych i bolesnych urazów, takich jak nadwyrężenia i skręcenia mięśni. Zimno pozwala znacznie zmniejszyć uczucie bólu. Wspomaga także zwężenie naczyń krwionośnych w miejscu urazu, przez co zmniejsza krwawienie i obrzęk.

Laseroterapia

Stosowanie laseroterapii stymuluje wzrost i leczenie tkanek, oraz redukuje stany zapalne i obrzęki.
Terapia laserowa działa poprzez wytwarzanie skoncentrowanych promieni światła aplikowanych w miejsca wymagające terapii. Proces ten wspomaga leczenie tkanek, zmniejsza ból, stan zapalny i opuchliznę. Laseroterapia może być stosowana do leczenia chorób skóry, uszkodzeń tkanek miękkich, a nawet do leczenia otwartych ran.
Zazwyczaj laseroterapię stosuje się w leczeniu stanów zapalnych takich jak zapalenia ścięgien i więzadeł, ostrych i bolesnych zwichnięć kostki oraz nadwyrężeń pachwiny.

Terapia skojarzona (Ultradźwięki + Prąd)

Terapia skojarzona polega na stosowaniu w tym samym momencie ultradźwięków i stymulacji elektrycznej – zazwyczaj będzie to diadynamik lub prądy interferencyjne.
Ekspozycja nerwów obwodowych na działanie ultradźwięków zmniejsza potencjał spoczynkowy membrany poprzez zwiększenie jej przepuszczalności określonych jonów (zwłaszcza Sodu (Na+) i wapnia (Ca++)). Właśnie dzięki tej zmienionej przepuszczalności, membrana nerwu zbliża się do swojej wartości progowej (punktu, w którym następuje depolaryzacja, chociaż rzadko dochodzi do wyładowania). Jednoczesne stosowanie w nerwie prądów interferencyjnych wywołuje depolaryzację, chociaż będzie to wymagało znacznie mniejszego napięcia, ze względu na nasilone działanie ultradźwięków.

Nasz serwis używa plików cookies. Brak zmiany ustawień przeglądarki oznacza zgodę na ich użycie. Dowiedz się wiecej.

Zgadzam się